พอดีหลายวันก่อนมีธุระต้องออกไปติดต่อหนวยงานราชการ และต้องกรอก
ขอมูลลงในแบบฟอร์มหลายแผ่นอยู่ ผมก็กรอกเสร็จแล้วก็ส่งให้เจ้าหน้าที่ไป
แล้วก็นั่งรอเรียกชื่อ สักพักเขาก็เรียกไปผมก็นึกว่าเรียบร้อยแล้ว ปรากฏว่า
เขาเรียกไปถามว่า ข้อความตรงนี้อ่านว่าอะไร -"- ผมก็บอกไป สักพักเขาก็เรียก
ใหม่ครวนี้เสร็จแล้วแต่ เขาบอกว่าเจ้าหน้าที่ต้องพิมพ์แก้ตั้งสามรอบ หุหุหุ
ผมก็มาคิดว่าอืม ลายมือเรามันไม่เหมือนก่อนจริงๆ ปกติผมเป็นคนเขียนหนังสือ
ตัวเล็กอยุ่แล้ว ยิ่งมาตอนนี้เวลาเขียนนี่มันจะหวัดมาก คือไม่รู้สึกคุ้นเคยเลยเขียน
หนังสือ คิดว่าน่าจะเป็นผลมาจากชีวิตที่เปลี่ยนไป น่าะเริ่มตั้งแต่ออกมาทำงาน
ซึ่งในชีวิตปกตินั้นแทบจะไม่ได้เขียนหนังสือเลย ทำให้ตอนนี้เวลาเขียนหนังสือ
แต่ล่ะทีหลายมือยิ่งกว่าไก่เขี่ยอีก - -"
จะว่าไปชีวิตคนรุ่นใหม่ๆก็น่าจะเป็นเหมือนกัน ยิ่งสมัยนี้ตอนเรียนทำรายงานทีก็
ใช้คอมพิวเตอร์พิมพ์งานส่งอาจารย์ เป็นสมัยก่อนๆ ต้องนั่งเขียนรายงานเป็นเล่มๆ
ส่งอาจาร์ย แถมต้องเขียนให้สวยด้วย ไม่งั้นอาจาร์ยอ่านไม่ออกได้ส่งกลับมาทำ
ใหม่ ย่ิงสมัยนี้นักศึกษามหาลัย บางคนพก notebook เข้าไปเลกเช่อร์
อีกต่างหาก คาดว่าอีกหน่อยลายมือคนไทย (หรือชาติอื่นก็เถอะ) ลายมือคงแย่
เอามากๆ แหงๆ
อีกสักสิบปี เด็กประถมคงไม่มีการคัดลายมือแล้วมัง คงไม่ต้องแบกกระเป๋า
นักเรียนใบโตๆไปโรงเรียน ต่างคนต่างสะพายกระเป๋สใส่ Notebook ไปอันเดียว
หนังสือเรียนต่างๆก็คงกลายเป็น eBook เซฟอยู่ใน Notebook อยู่แล้ว
อืม..คอมพิวเตอร์ และอินเตอร์เน็ตนี่ทำเอาชีวิตเปลี่ยนไปจากสมัยก่อนเยอะจริงๆ
แต่ผมก็ชอบนะ ว่าแต่เมื่อไหร่หน่วยงานราชการไทยจะให้ยื่นเรื่องต่างๆ
ผ่านทางเน็ตได้นะ ขี้เกียจกรอกแบบฟอร์ม ขี้เียจรอคิวจริงๆเล้ย
No comments:
Post a Comment